به نام تک عنصر طلایی قلبم ..این وبلاگ در 21مهر 1386برای درج خاطراتی از حال و هوای این دوران از زندگیم ساخته شده متولد21بهمن 1368و دانشجوی رشته ی علوم آزمایشگاهی از دانشگاه علوم پزشکی قزوین هستم.
به نام تک عنصر طلایی قلبم ..این وبلاگ در 21مهر 1386برای درج خاطراتی از حال و هوای این دوران از زندگیم ساخته شده متولد21بهمن 1368و دانشجوی رشته ی علوم آزمایشگاهی از دانشگاه علوم پزشکی قزوین هستم.
اگر بخواهیم به هر چیزی بخندیم خوب خیلی منطقی نیست ولی همیشه غمگین و دلمرده بودن خیلی بده و زندگی را نابود میکنه و آدمای غمگین از زندگیشون هیچ چیز نمی فهمند و بیشتر آرزوی مرگ و نیستی میکنند.یه روانشناس میگفت اینجور آدما فقط تلاششون برای شکست خوردن است.و روانشناس دیگه ای میگفت:شکست و پیروزی فقط یک احساسه و بستگی به توقعات هرکس تو زندگیش داره.
یکی دیگه میگفت:کسی احساس افسردگی شدیدی میکنه که احساس کنه تنهاست و خدا را از یادش برده باشه.نمیدونم آیا اینجور آدما واقعا فکر میکنن تنها هستن ؟آیا توقعات زیادی از زندگی دارند.؟
میلیونرها یه جور افسرده و بی پولها هم یه جور دیگه.ولی جوانها برای چی اینقدر غمگین و ناراحت هستند.شاید الان نتونم منظورم را شیوا بیان کنم ولی ای کاش میتونستم یه کاری کنم که حداقل بین همسن و سالهایم کسی را غمگین و ناراحت نبینم.یکی میگه مشکل من فرق میکنه؟یکی مشکلش را شکست عشقی میدونه.یکی فکر میکنه همه به اون توجه ندارند....یکی دیگه کنکورش را خراب کرده.و....
بهتر نیست به جای این حرفها وجملات منفی باعث باز کردن گره های دیگران باشیم و کمک کنیم دوستی غمگین و..نداشته باشیم.چه معنی داره از زندگی لذت نبریم.....